۶ مدل مختلف انواع کابل شارژ را بشناسید

امروزه انواع مختلفی از کابل‌های شارژ در بازار وجود دارد که هر کدام با توجه به نوع دستگاه و نیازهای مختلف طراحی شده‌اند. این کابل‌ها در دستگاه‌هایی مانند موبایل، تبلت، دوربین دیجیتال، اسپیکرهای بلوتوث و دیگر گجت‌های الکترونیکی کاربرد دارند. تفاوت این کابل‌ها معمولاً به نوع کانکتور، سرعت انتقال داده، شکل ظاهری و قدرت شارژشان برمی‌گردد. در این مقاله، با شش مدل پرکاربرد کابل شارژ آشنا می‌شوید و ویژگی‌های هر یک را مرور می‌کنیم.

انواع کابل شارژ و کاربردهای آن‌ها

کابل USB Type-A
کابل‌های USB Type-A رایج‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مدل کابل شارژ هستند. این کابل‌ها یک کانکتور USB استاندارد در یک طرف دارند که معمولاً به کامپیوتر، لپ‌تاپ یا شارژر دیواری متصل می‌شود و سمت دیگر به دستگاه مورد نظر وصل می‌شود. این کابل‌ها برای انتقال داده و همچنین شارژ دستگاه‌ها کاربرد دارند. دستگاه‌هایی مثل کیبورد، ماوس، کنسول‌های بازی و بسیاری از لوازم جانبی از کابل‌های نوع A استفاده می‌کنند. مزیت اصلی این کابل‌ها در سازگاری گسترده با انواع دستگاه‌هاست.

کابل نوع USB Type-B
کابل‌های نوع B نسبت به نوع A کمتر استفاده می‌شوند و بیشتر در دستگاه‌های تخصصی مثل چاپگرها، اسکنرها و برخی دستگاه‌های صوتی دیده می‌شوند. کانکتور این کابل‌ها به شکل مربعی با گوشه‌های برش خورده است که باعث می‌شود از لحاظ فیزیکی با کابل‌های نوع A متفاوت باشد. این کابل‌ها برای انتقال قدرت و داده به دستگاه‌های خاص مناسب‌اند و به دلیل ساختار منحصر به فردشان، اشتباه وصل کردن آن‌ها کمتر اتفاق می‌افتد.

کابل Mini USB
کابل Mini USB در گذشته بسیار رایج بود و برای شارژ و انتقال داده در گوشی‌های موبایل قدیمی و برخی دستگاه‌های قابل حمل استفاده می‌شد. با پیشرفت تکنولوژی و ظهور کابل‌های Micro USB و USB-C، کابل Mini USB جای خود را به مدل‌های جدیدتر داد. با این حال، هنوز در برخی دستگاه‌های خاص مثل دوربین‌های دیجیتال، MP3 پلیرها و هاردهای اکسترنال از این نوع کابل استفاده می‌شود.

کابل Micro USB
این نوع کابل تقریباً در دهه گذشته پرکاربردترین نوع کابل شارژ برای گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی بوده است. به جز شرکت اپل که از کانکتور اختصاصی خود بهره می‌برد، بسیاری از سازندگان تلفن همراه درگاه شارژ دستگاه‌هایشان را به صورت Micro USB طراحی کرده‌اند. این کابل‌ها قابلیت انتقال داده و شارژ سریع را دارند و به دلیل اندازه کوچک و قابلیت حمل آسان، محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند. با این حال، به تدریج جای خود را به کابل‌های USB-C می‌دهند.

کابل USB-C
نسل جدید کابل‌های شارژ با نام USB-C در چند سال اخیر بسیار رایج شده‌اند. این کابل‌ها نسبت به نسخه‌های پیشین سرعت انتقال داده بالاتری دارند و توان شارژ به مراتب بیشتری را فراهم می‌کنند. مهم‌ترین ویژگی USB-C طراحی قرینه کانکتور است که باعث می‌شود به راحتی بتوان آن را از هر دو طرف وارد دستگاه کرد و دیگر نیازی به چرخاندن کانکتور وجود ندارد. علاوه بر گوشی‌های هوشمند، لپ‌تاپ‌ها و بسیاری از دستگاه‌های دیگر نیز از این کابل بهره می‌برند. این کابل‌ها به دلیل اندازه باریک و ظرفیت بالا، به سرعت جایگزین مدل‌های قدیمی شده‌اند.

کابل لایتنینگ (Lightning)
کابل‌های لایتنینگ به صورت اختصاصی توسط شرکت اپل طراحی شده‌اند و فقط برای دستگاه‌های این شرکت مانند آیفون، آیپد و آیپاد استفاده می‌شوند. این کابل‌ها نیز همانند USB-C، کانکتور دو طرفه دارند و می‌توان آن‌ها را از هر دو سمت وارد دستگاه کرد. هدف از طراحی کابل لایتنینگ، افزایش سرعت انتقال داده، بهبود کیفیت و کنترل دقیق‌تر بر فرآیند شارژ و داده است. قبل از عرضه کابل لایتنینگ، اپل از کانکتورهای ۳۰ پین استفاده می‌کرد که ابعاد بزرگ‌تر و سرعت انتقال پایین‌تری داشتند. کابل لایتنینگ دارای ۸ پین است و اندازه بسیار کوچکتری دارد که باعث سهولت استفاده و طراحی‌های باریک‌تر دستگاه‌ها شده است.

استانداردهای مختلف کابل شارژ

کیفیت و سرعت انتقال داده و شارژ در کابل‌ها به استانداردهای مختلفی بستگی دارد که هر نسل نسبت به نسل قبلی پیشرفت‌های قابل توجهی داشته است:

• USB 1.0 و USB 1.1
  اولین نسل استاندارد USB در سال ۱۹۹۶ معرفی شد و پس از دو سال نسخه ۱.۱ جایگزین آن شد. این استانداردها سرعت پایین‌تری داشتند و بیشتر در کابل‌های نوع A و B دیده می‌شوند. این نسل برای انتقال داده‌های سبک و شارژ دستگاه‌های ساده مناسب بود.
• USB 2.0
  نسل دوم استاندارد USB در سال ۲۰۰۰ معرفی شد و با سرعت انتقال داده بالاتر نسبت به نسخه قبل، در بسیاری از کابل‌ها و دستگاه‌های الکترونیکی مورد استفاده قرار گرفت. این استاندارد هنوز هم در بسیاری از کابل‌های موجود به کار می‌رود و به عنوان پایه‌ای برای انتقال داده و شارژ سریع‌تر شناخته می‌شود.
• USB 3.0
  نسخه ۳.۰ در سال ۲۰۰۸ عرضه شد و سرعت انتقال داده آن چند برابر نسخه‌های پیشین بود. از ویژگی‌های این استاندارد می‌توان به کانکتورهای با رنگ آبی اشاره کرد که نشانه سرعت بالا است. بسیاری از کابل‌های USB-C نیز از این استاندارد پیروی می‌کنند و به دلیل سرعت و توان شارژ بالاتر، مناسب دستگاه‌های پیشرفته‌تر هستند.